„Ich habe verschwiegen, dass ich von meiner Familie eine Wohnung geerbt habe. Und dann habe ich ihr wahres Gesicht gesehen!
— Tati, acolo stă un bătrânel. Plânge, e însetat. Îi luăm apă și o clătită? — îl ruga băiețelul, trăgându-l pe tatăl său de mână.
— Tati, acolo stă un bătrânel. Plânge, e însetat. Îi luăm apă și o clătită? — îl ruga băiețelul, trăgându-l pe tatăl său de mână.
— Tati, acolo stă un bătrânel. Plânge, e însetat. Îi luăm apă și o clătită? — îl ruga băiețelul, trăgându-l pe tatăl său de mână.
— Tato, tam siedzi staruszek. Płacze, jest spragniony. Kupimy mu wodę i naleśnika? — prosił chłopiec, ciągnąc ojca za rękę.
— Tato, tam siedzi staruszek. Płacze, jest spragniony. Kupimy mu wodę i naleśnika? — prosił chłopiec, ciągnąc ojca za rękę.
— Tato, tam siedzi staruszek. Płacze, jest spragniony. Kupimy mu wodę i naleśnika? — prosił chłopiec, ciągnąc ojca za rękę.
– Papa, da ist ein alter Mann. Er weint, er hat Durst. Sollen wir ihm Wasser und einen Pfannkuchen holen?
– Papa, da ist ein alter Mann. Er weint, er hat Durst. Sollen wir ihm Wasser und einen Pfannkuchen holen?
– Papa, da ist ein alter Mann. Er weint, er hat Durst. Sollen wir ihm Wasser und einen Pfannkuchen holen?
