Ich wusste immer, wie meine Tochter Elena leben sollte. Fünfundzwanzig Jahre lang zog ich sie nach Mihais Tod allein groß, und jeder Schritt, den ich tat, war wohlüberlegt, jede Entscheidung – für ihre Zukunft.
Zawsze wiedziałam, jak powinna żyć moja córka Elena. Przez dwadzieścia pięć lat wychowywałam ją sama, po śmierci Mihaia, a każdy mój krok był kalkulacją, każda decyzja – dla jej przyszłości.
Zawsze wiedziałam, jak powinna żyć moja córka Elena. Przez dwadzieścia pięć lat wychowywałam ją sama, po śmierci Mihaia, a każdy mój krok był kalkulacją, każda decyzja – dla jej przyszłości.
Zawsze wiedziałam, jak powinna żyć moja córka Elena. Przez dwadzieścia pięć lat wychowywałam ją sama, po śmierci Mihaia, a każdy mój krok był kalkulacją, każda decyzja – dla jej przyszłości.
Zawsze wiedziałam, jak powinna żyć moja córka Elena. Przez dwadzieścia pięć lat wychowywałam ją sama, po śmierci Mihaia, a każdy mój krok był kalkulacją, każda decyzja – dla jej przyszłości.
Mindig tudtam, hogyan kellene élnie a lányomnak, Elenának. Huszonöt évig egyedül neveltem, miután Mihai meghalt, és minden lépésem egy számítás volt, minden döntésem – a jövője érdekében.
Mindig tudtam, hogyan kellene élnie a lányomnak, Elenának. Huszonöt évig egyedül neveltem, miután Mihai meghalt, és minden lépésem egy számítás volt, minden döntésem – a jövője érdekében.
Moyu dochku Mashu s eyo muzhem Sergeem ya lyublyu bol’she zhizni. Kogda oni kupili pervuyu kvartiru, ya byla schastliva kak nikogda.
Moyu dochku Mashu s eyo muzhem Sergeem ya lyublyu bol’she zhizni. Kogda oni kupili pervuyu kvartiru, ya byla schastliva kak nikogda.
Fiica mea Ioana cu soțul ei Mihai, îi iubesc mai mult decât viața. Când au cumpărat primul apartament, am fost fericită ca niciodată.
