— Dawno już tego nie miałem… — powiedział 82-letni milioner do nowej opiekunki. A w nocy kazał zrobić TO…
— Recunoaște în sfârșit! — vocea Ninei tremura, dar era suficient de puternică pentru ca la masa festivă să se lase o tăcere apăsătoare.
— Przyznaj się wreszcie! — głos Niny zadrżał, ale był na tyle głośny, że przy odświętnym stole zapadła cisza.
„Infirmiera a adus-o pe nepoata ei la serviciu, iar fetița a intrat în salonul fiului grav bolnav al unui om bogat…”
— Două mii de lei, Marta! Doar două mii! — vocea lui Petru tremura de indignare în timp ce se plimba prin sufragerie. — Părinții mei aveau nevoie de acești bani, iar tu ai refuzat!
— Dwa tysiące złotych, Marta! Tylko dwa tysiące! — głos Piotra drżał z oburzenia, gdy chodził po salonie. — Moim rodzicom były potrzebne te pieniądze, a ty odmówiłaś!
Karina închise ușa apartamentului închiriat și se rezemă cu spatele de ea. Al treilea an în aceleași patru pereți. Al treilea an plătind pentru acoperișul altcuiva, în loc de unul propriu. Marius stătea pe canapea, cu ochii în telefon.
Karolina zamknęła drzwi wynajmowanego mieszkania i oparła się o nie plecami. Trzeci rok w tych samych czterech ścianach. Trzeci rok płacenia za cudzy dach zamiast za własny. Marek siedział na kanapie, wpatrzony w telefon.
