Helen împlinise douăzeci și trei de ani — o vârstă care, în micul lor oraș european, era privită ca hotarul dintre tinerețea fără griji și momentul în care „ar fi timpul să te gândești la familie”.

Helen skończyła dwadzieścia trzy lata — wiek, który w ich niewielkim europejskim miasteczku uważano za granicę między beztroską młodością a czasem, kiedy „trzeba już myśleć o rodzinie”.

De când apăruse noul profesor de fizică în școala lor, parcă toate colegele își pierduseră mințile. Aerul din cancelarie devenise greu de atâtea suspine și șoapte, iar fiecare conversație ajungea inevitabil tot la ea.

Gdy tylko w ich szkole pojawił się nowy nauczyciel fizyki, cały żeński zespół jakby postradał zmysły. W pokoju nauczycielskim powietrze zgęstniało od westchnień i niedopowiedzeń, a każda rozmowa prędzej czy później sprowadzała się do jednego — do niej.